بیقرارستان دل

اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی،و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،

 و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد، و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی .

آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد، بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی .

برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی، از جمله دوستان بد و ناپایدار، برخی نادوست، و برخی دوستدار که دستکم یکی در میانشان بی‌تردید مورد اعتمادت باشد.

 و چون زندگی بدینگونه است، برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی، نه کم و نه زیاد، درست به اندازه، تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد، که دستکم یکی از آن‌ها اعتراضش به حق باشد، تا که زیاده به خودت غره نشوی.

و نیز آرزومندم مفیدِ فایده باشی نه خیلی غیرضروری، تا در لحظات سخت وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِ پا نگه‌دارد.

 همچنین، برایت آرزومندم صبور باشی نه با کسانی که اشتباهات کوچک می‌کنند چون این کارِ ساده‌ای است، بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر می‌کنند.و با کاربردِ درست صبوری‌ات برای دیگران نمونه شوی.

و امیدوام اگر جوان هستی خیلی به تعجیل، رسیده نشوی و اگر رسیده‌ای، به جوان‌نمائی اصرار نورزی و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی.چرا که هر سنی خوشی و ناخوشی خودش را دارد و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند.

 امیدوارم سگی را نوازش کنی به پرنده‌ای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می‌ دهد. چرا که به این طریق احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.

 امیدوارم که دانه‌ای هم بر خاک بفشانی هرچند خُرد بوده باشد و با روئیدنش همراه شوی تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد.

 بعلاوه، آرزومندم پول داشته باشی زیرا در عمل به آن نیازمندی و برای اینکه سالی یک بار پولت را جلو رویت بگذاری و بگوئی: «این مالِ من است » فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان اربابِ دیگری است!

و در پایان، اگر مرد باشی، آرزومندم زن خوبی داشته باشی و اگر زنی، شوهر خوبی داشته باشی .که اگر فردا خسته باشید، یا پس‌فردا شادمان باز هم از عشق حرف برانید تا از نوبیاغازید.

 اگر همه‌ی این‌ها که گفتم فراهم شد. دیگر چیزی ندارم برایت آرزو کنم .

 

نوشته شده توسط هیدارا در جمعه بیست و هفتم مهر 1386 ساعت 0:57 موضوع عارفانه | لینک ثابت

من لالایی تازه ای خواهم ساخت...

 

من در گوش نوزاد دلبند خویش  حدیثی تازه تر خواهم گفت .......

من قلب کوچک دردانه خود را

با رئوف ترین قلب عالم  پیوند خواهم زد

ومن خواب کودک خویش را شیرین ترین خواب عالم خواهم کرد ............

من *لالایی* تازه ای خواهم ساخت......

لالایی فراق

لالایی انتظار

لالایی وصال

و به راستی چه شیرین است خوابی که اغازش لالایی تو باشد!

و من میدانم....به یقین میدانم که ا زاین پس نوزاد من بی تاب  نخواهد بود و

   بی قراری نخواهد کرد.

چرا که لالایی تو           قرار دل همه نوزادان بی قرار عالم است.

و تو قرا ر دل همه ی بی قراران.

من دلبند خود را با لالایی تو خواهم خواباند....

و کسی چه میداند...کسی چه میداند؟!شاید تو محبوب بی همتای من به

لطف اسمانی خویش  هم نشین خواب های دردانه ی من گردی.                                         

لبخند کودک خوابم را ببین.... اقا!                                                                          

می بینی که چه شیرین در خواب ناز می خندد؟!

بگو ...اقا!                                                                                                      

بگو...که ایا به راستی به خواب او نیامده ای؟!.......                                                    

*لالالالا...گل زیبا                                                                                             

دلم خون شداز این دنیا                                                                                        

نگام بر در شب و روزه                                                                                        

نیومده مهدی ام از راه*

*گلی پروده ام زیبا و نازه

 برای سرورش محرم رازه

در اخر میشه او یار امامش

نصیبش هم شهادت در رکابش...*

اری ....من لالایی تازه ای خواهم ساخت...

                                                                                               

 

نوشته شده توسط الیا در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 ساعت 23:12 موضوع عاشقانه | لینک ثابت

صلی الله عليك يا اميرالمؤمنين- علیه السلام-»
آسمان شهر بايد صاعقه خون بر زمينيان بباراند.
و كوههاي درهم و سخت از خون فرو بريزند.
بيدهاي مجنون سرهاي خميده را به زمين بياسايند.
گلهاي پَرپَر و شمعهاي سوزان گرد خانه حيدر به طواف برخيزند.
كودكان با چشمان اشكبار و قلبهاي درهم تپيده نالان،سرهاي يتيمي را به آستانه در مي كوبند.
كاسه هاي شير لبريز و چشمان منتظر،در دل و دعايشان خدايا حيدر«پدر ما»؛
اي كاش هيچ كس به يتيمان نگويد شير خدا چشمانش را فرو بست.
اي كاش صداي ناله حسنين و پسران ام البنين به بيرون برنخيزد.
يتيمان كوفه ديگر طاقت ندارند.
صداي ناله ها به آسمان برنخيزد.
دختر علي طاقت ندارد.
گاه مولا سرش را ميان چاه فرو مي برد.
و گاه غريبانه ميان نخلستان هاي كوفه مي گريست.
كه نكند زينبش اشك چشمان و سوز ناله دل غريبش را بشنود.
مولايم راز دلش،سلام هاي بي جواب!
چادر خاكي صورت نيلي و غريبي كودكانش را؛
با چاه همنوا مي شد.
اي خدا دخت علي چه مي بيند؟
آن روز دستهاي بسته و امروز فرق شكسته
 

 

نوشته شده توسط الیا در دوشنبه نهم مهر 1386 ساعت 14:8 موضوع نعت | لینک ثابت

 

نوشته شده توسط هیدارا در یکشنبه هشتم مهر 1386 ساعت 10:49 موضوع عارفانه | لینک ثابت